Nie zbliżaj się,
bo go zabiję.
W porządku.
Południowokoreańczyk?
Jesteś stamtąd?
Powiedz, żeby ocalili mojego brata.
Albo umrzesz.
Mój brat umiera!
Powiedz tym dupkom,
żeby go ratowali.
Mój brat Kang-chul...
Ochronił mnie przed strzałem.
Nie obchodzi mnie, czy umrę.
Powiedz im, by uratowali Kang-chula.
Chcesz tylko, żeby twojego brata poddano leczeniu?
Tak.
Rozumiem.
Spokojnie.
Ty...
Jak się nazywasz?
Oh Kang-ho.
Jestem młodszym bratem Oh Kang-chula.
Więc...
Chcesz tylko, żeby brata wyleczono?
Potwierdziłeś, że to Lee Cho-in?
To nie mój brat.
Panna Kim Seo-yeon czeka już w samochodzie.
Co będzie z tymi ludźmi w karcerze?
Za dwa dni zabiorą ich do Korei Północnej.
W Chinach to powszechne.
Daj znać, co się stanie z tym facetem.
Oczywiście.
Bracie...
Lee Cho-inie...
Zabiorę swoje grzechy do grobu.
Nie musisz mi wybaczać.
Nie musisz.
Z niczego nie zrezygnuję.
Ani ze szpitala, ani z siebie, ani z Seo-yeon.
Proszę opowiedzieć o swojej rodzinie.
Ojciec nazywa się Oh Jung-hoon.
Matka Kim Mi-ran.
Mam starszego brata Oh Kang-chula.
Czy to naprawdę siostra Oh Kang-chula?
Wariograf to potwierdza.
Była przewodniczką.
Proszę.
To ona.
Co się z nim stało?
Cztery miesiące temu przekroczył granicę.
Jeszcze go nie mamy.
Posiada tyle informacji na temat Sił Specjalnych Korei Północnej,
że dobrze by było, gdyby do nas dołączył.
Kończymy.
Co teraz zrobisz?
Muszę szukać dalej.
Nie chcę żałować tak, jak poprzednio.
Ty pewnie też chciałeś, żebym cię znalazła.
Pamiętaj o lekarstwach.
Oh Kang-chul!
Za mną!
Pewnie pamiętasz...
Kiedy przywieźliście Cho-ina do domu,
miałem pięć lat.
Od tamtego czasu...
nigdy się do mnie nie uśmiechnąłeś.
Ja też potrzebowałem twojej miłości.
Robiłem wszystko, żebyś mnie kochał i akceptował.
Ale to Cho-in
był twoim ulubieńcem.
Już się nie poddam.
Więc...
Nie musisz mi wybaczać.
Proszę.
Nie wybaczaj mi.
Znalazłeś Cho-ina?
To nie był Cho-in.
Rozumiem.
Domyślałam się.
To nie mógł być on.
Panie Oh.
Wczoraj przysłano zwłoki Cho-ina z Chin.
Przykro mi, że tak to się musiało skończyć.
Gdzie go znaleziono?
Na pustyni.
Miał na palcu ten pierścień.
Wygląda jak obrączka.
Możemy go porównać z drugą.
Mamo.
Zorganizujmy pogrzeb Cho-ina.
Wszystko gotowe.
Po pogrzebie Cho-ina
zniknie problem z tytułem własności centrum.
Mam nadzieję.
Najwyższy czas.
Yeom, wstąpiłeś do Sił Bezpieczeństwa, żeby ścigać uciekinierów?
Zamknij się, ty zdradziecki psie.
To dlatego przemycasz mąkę?
By nakarmić głodujących?
Stul pysk, zdrajco!
Kang-chulu...
Pobiłeś mnie, więc daj mi chociaż papierosa.
Co takiego?
Za złapanie mnie możesz przemycać mąkę.
Jasne, dam ci papierosa.
Pozwól mi to zrobić.
I tak mam skute ręce.
Nie palisz?
Możesz otworzyć okno?
Arogancik.
Towarzyszu Yeom, przykro mi z powodu mąki.
Co?
Łapać ich!
Kang-chulu, ty sukinsynu!
ZAGINĘLI
To Young-ji, prawda?
Znalazłeś ulotki?
Ani śladu.
Czy to był sen?
Nie, ja też je widziałem.
Więc już mnie nie szukają.
Nie zależy im na mnie.
Może im też coś się stało.
Tak myślisz?
Jeśli oni nie mogą cię znaleźć, my znajdziemy ich.
Telefon zaczynał się od cyfr 82.
To kierunkowy do Korei Południowej.
Znalazłeś siostrę?
Wyjechała do Korei Południowej.
Chcesz jechać ze mną?
Salut!
MINISTERSTWO DS. ZJEDNOCZENIA
Dziesięć kroków dla zdrowego umysłu.
Pierwszy: myśl pozytywnie.
Drugi: bądź wdzięczna.
Wygląda smacznie, dziękuję.
Byłaś dysydentem politycznym.
Może znałaś moich rodziców?
Ojciec to Oh Jung-hoon.
Mama Kim Mi-ran.
Poznajesz ich?
Dlaczego o tym mówisz?
Robisz się bezczelna, bo otworzyłaś apel?
To nie tak.
Szukam rodziców.
Nieważne. Idziemy.
Nieznośna dziewczyna.
Ważniaczka.
Przepraszam.
Chciałam się tylko czegoś o nich dowiedzieć.
Idziemy.
To nie tak.
Jakim cudem uciekł?
Chciałbyś wiedzieć, co?
Towarzyszu!
Żyje pan.
Gdzie Gi-seok?
Siły Bezpieczeństwa go zabiły.
Przykro mi.
Co z towarem?
Proszę.
Po strzelaninie wszyscy klienci zniknęli.
Pilnowałem go, czekając na twój powrót.
A co z szefem?
Z bossem?
Wyjechał do Tolu.
My też tam jedziemy.
Wpadli w zasadzkę przez nas?
Nawet chińscy żołnierze nie mogą tu wchodzić.
Czekałem na ciebie.
Daruj sobie formalności.
Zginąłbym, gdyby nie ty.
Byłoby po mnie.
Wejdź.
To koniec naszego układu?
Tak.
To koniec.
Szkoda.
Wielka szkoda.
Proszę.
Szefie, to za dużo.
Uciekinierom z Korei Północnej jest trudno.
Zadzwoń do mnie,
jak już gdzieś osiądziesz.
Nie zapomnij!
Dobrze.
Mogę gdzieś zadzwonić?
Agencja Bezpieczeństwa?
Kilka dni temu dzwoniłem z Szanghaju.
Jestem Oh Kang-chul.
Porucznik Koreańskich Sił Bezpieczeństwa.
Co robisz, towarzyszu?
Oddajesz się w ręce południowokoreańskich władz?
Chi-soo, możesz odejść.
Rób, co chcesz.
Czy to prawda, że moja siostra Young-ji jest w Korei Południowej?
Dziękuję.
Wkrótce do niej dołączę.
Jak się dostać do Korei Południowej?
Rozumiem.
Kang-ho, teraz nasza kolej.
Pospiesz się, nie mamy całego dnia.
To Young-ji.
Tak, wszystko dobrze.
Uczę się prowadzić i szkolę się na piekarza.
Po zrobieniu certyfikatu bez problemu dostanę pracę.
A po skończeniu szkoły dostanę mieszkanie i trzy tysiące dolarów.
Jestem bogata.
Jeśli chodzi o tę przysługę...
Co? Był mój brat?
To naprawdę był Kang-chul?
Bardzo dziękuję.
Jeszcze zadzwonię.
Bardzo dziękuję.
Mój brat przyjedzie do Korei Południowej.
Gratulacje.
Proszę zadzwonić, jeśli przyjedzie pani do Korei.
Panie Lee, co u pana słychać?
Mój brat przyjedzie tu z Chin.
Ja też wkrótce opuszczę to miejsce.
Za kilka dni dostanę nawet dowód osobisty.
Czy będę mogła się z panem spotkać?
A Gi-seok i Gi-baek?
Jak myślisz, co się z nimi stało?
Pewnie wrócili już do domu.
Do domu, który opuścili za życia.
Czy ja też zdołam wrócić do domu?
Musisz przeżyć.
Wtedy na pustyni bezwiednie chwyciłeś mnie za kostki.
Okazałeś wolę życia.
Po tym, jak cię postrzelono, zostawiono cię na śmierć.
Musisz przeżyć i ujawnić prawdę.
Żyj, Kang-ho.
Nasi towarzysze nie mogli zginąć na marne.
Czy to wszystko odzyskam?
W Korei Południowej...
Czy odzyskam tych, których kochałem i dowiem się,
dlaczego zostałem porzucony?
Musisz.
Uważaj na siebie.
Dziś zabijemy te szczury.
Idziemy.
Ta droga nie prowadzi nad rzekę.
Ależ tak, towarzyszu.
Coś tu nie gra.
Tędy wraca się do Chin.
Dlaczego postanowiłeś do nas dołączyć?
Chciałeś przywieźć rodzinę do Chin.
Pana nie sposób okłamać.
Nie zamierzam jechać do Korei Południowej.
Kang-chul!
Kang-chul...
Za dużo ran...
Wszystko będzie dobrze.
Wszystko dobrze.
O czym ty mówisz?
Uratuję cię. Nie poddawaj się.
Zbyt wiele widziałem na polu bitwy, by się oszukiwać.
Zaopiekuj się Young-ji...
Nie, ty zaopiekujesz się siostrą.
Oh Kang-ho...
Nic nie mów. Muszę zatamować krwotok!
Nie ma czasu!
To moja siostra Oh Young-ji...
Widziałem ją pięć lat temu.
Ma teraz 25 lat.
Była ulubienicą
moich rodziców.
Nie umiałem jej ochronić.
Władze Korei Południowej będą na ciebie czekać.
Pomogą ci odnaleźć moją siostrę.
Idź.
Nie mogę cię zostawić.
Pójdziemy razem.
Opiekuj się Young-ji w moim imieniu.
Mówiłeś, że mamy żyć.
Nasi towarzysze nie mogli zginąć na marne.
Idź!
Kang-ho, żyj dalej.
Opiekuj się Young-ji
w moim imieniu.
Halo?
Seo-yeon, tu Park Su-rak.
Cześć.
Dawno nie gadaliśmy.
Gdzie jesteś?
W Szanghaju.
Ale jadę do prowincji Shanxi.
Nic nie wiesz?
O czym?
Cho-in wrócił.
Tak?
Tak, ale...
ZMARŁY LEE CHO-IN
Do Centrum Medycznego Bosung.
Dzień dobry.
Przyszłam do doktora Lee Cho-ina.
Do doktora Lee Cho-ina?
Tak. Jestem Oh Young-ji z Chin.
Mogę się z nim zobaczyć?
Pacjent ma pęknięte żebra.
Przyjmij go na oddział.
Tak, proszę pani.
Nie idziesz obejrzeć Cho-ina?
A po co? Nie widziałam jego ciała.
Po co mam oglądać kupkę prochu?
LEE CHO-IN POGRZEB 2 MARCA
ZMARŁY LEE CHO-IN
Co wy robicie?
Co wy sobie myślicie?
Co tam robi Cho-in?
Przecież jeszcze nie wrócił.
Seo-yeon.
Wciąż szukam Cho-ina.
Nie możecie tego robić.
A jeśli go znajdę?
Kim Seo-yeon.
Sun-woo, tak nie można.
Musimy czekać.
Nawet jeśli inni mówią okropne rzeczy,
my musimy czekać.
Zabierzcie te kwiaty.
I jego zdjęcie!
Pogódź się z tym.
Poznajesz?
Czy teraz wierzysz?
Myślałam, że jeśli cię znajdę, znajdę też Cho-ina.
Bałam się, że z tobą odszedł.
Nienawidziłam cię.
Przepraszam, Young-ji.
Nie, to ja przepraszam...
Przepraszam.
Powinnam była go odwieźć na lotnisko.
Poczekać, aż wejdzie do samolotu.
Jak się czuł, kiedy ostatni raz go widziałaś?
Martwił się
operacją ojca.
Powiedział, że musi szybko wracać.
Myślałam, że już tu jest.
Dlaczego pojechał na pustynię?
Tam go znaleziono...
Z pierścieniem.
Co tam robił?
Musiało mu być
zimno i samotnie.
Powinnam już iść.
Przepraszam, nie jestem sobą.
Nie ma za co...
Chciałam się tylko z nim przywitać.
Nie martw się o mnie.
Young-ji...
Czy możemy się jeszcze spotkać?
Chciałabym posłuchać o Cho-inie.
Widziałaś go jako ostatnia.
Zrobisz to dla mnie?
Oczywiście.
Dziękuję.
Ten facet to oszust.
Po wszystkim dorzucę ci 10 tysięcy juanów.
Gdzie jest Lee Cho-in?
Wiem, że jesteś nielegalną imigrantką z Korei Północnej.
Pojechał do szpitala.
Panie Lee, czy to moja wina?
Proszę powiedzieć, że to nieprawda.
Seo-yeon!
- Seo-yeon! - Kim Seo-yeon!
Szybko!
Chodź!
Seo-yeon, pospiesz się!
Kim Seo-yeon!
Szybko!
Cho-in.
Sun-woo.
Kim Seo-yeon!
Znów się zgubiłaś?
Cho-in.
Ty gapo.
Chodzi ci po głowie kolejna melodia?
Ale z ciebie dzieciak.
Ze mną możesz śnić na jawie.
Nie puszczaj.
Jestem całkiem fajny.
Dlaczego nie napiszesz o mnie piosenki?
O tym, jakim z ciebie narcyz?
Przynajmniej się nie gubię.
Idziemy, kochana.
Wróbel.
Ćwir, ćwir.
Kaczka.
Kwa, kwa.
Złota rybka.
Cho-in?
Cho-in!
Sun-woo.
Cho-in nie wróci.
Nie może.
Co teraz zrobię?
Jak mam żyć?
A co zrobiłaś po moim zniknięciu?
Pomyśl o tym. Może będzie ci łatwiej.
Nie mów tak.
Przerażasz mnie.
Żeby cię zapomnieć...
przeżyłam piekło!
Cho-ina też mam zapomnieć?
Przerażasz mnie.
Zaakceptuj to, czego nie zmienisz.
Zrób to dla człowieka, który ofiarował ci serce i miłość.
Przykro mi, Seo-yeon.
Cierpisz, ale to minie.
Już nigdy cię nie skrzywdzę.
Nigdy.
Proszę siadać.
Złożyła pani wniosek o akt zgonu?
Tak. Wracam właśnie z urzędu.
To już oficjalne.
Dziękujemy.
Własność Cho-ina
przechodzi teraz na dyrektora i panią.
Na to wygląda.
Skoro Lee Cho-in już nie istnieje.
Nie zwołujemy posiedzenia zarządu?
Oczywiście, że nie.
A co z Kim Hyun-ju?
Dopilnujemy, by nie poruszyła już kwestii budowy
Centrum Ratunkowego.
Spotka się pan ze mną, kiedy przyjadę do Korei?
Więc już nigdy pan nie wróci?
Choć tu przyjechałam,
już nigdy się nie spotkamy?
ZMIANA PERSONELU
To jakaś pomyłka.
KIM HYUN-JU PRZENIESIONA NA ODDZIAŁ CHEONG-JU
IZBA PRZYJĘĆ
Wszędzie cię szukałem.
Nie odbierasz telefonu.
Widziałaś ogłoszenie?
Tak.
Wicedyrektor przysłała mi faks.
Twarda z niej sztuka.
To nie był pogrzeb jej prawdziwego syna.
Ale musiała tak to rozegrać.
To właściwy moment.
Wszyscy skupiają się na Cho-inie.
Może się pozbyć tych,
którzy nie chcą Centrum Neurochirurgii.
Czy tak trudno zamienić
oddział ratunkowy w centrum?
Nie mów tak.
Chodźmy.
Dokąd?
Chcę się pożegnać z Cho-inem, zanim przejdę do Cheong-ju.
Gdybyś nie przyznał, że zapiszesz szpital Cho-inowi,
ty i on bylibyście cali i zdrowi.
Powinieneś być zadowolony.
Mam nadzieję, że jesteś!
WYJŚCIE
Mogą państwo opuścić samolot.
Przy odbiorze bagażu proszę sprawdzić przywieszkę.
Dziękujemy.
KONTROLA DOKUMENTÓW
Widzisz, Kang-chulu?
To Republika Korei, którą tak chciałeś zobaczyć.
Wszystko odzyskam.
Tych, których kochałem...
Dowiem się, dlaczego porzucono mnie na śmierć.
Znajdę twoją siostrę.
Znajdę ich wszystkich.
Więc Kang-ho tu jest?
I pan Oh Kang-chul też.
To pan zabił Oh Kang-chula?
- Nie. - Wprowadźcie go.
Tak, to on zastrzelił Oh Kang-chula.
Zabiję cię!
Wszystkiego najlepszego!
Przepraszam, Cho-in.
Przepraszam, braciszku.
Chcę się spotkać z Oh Young-ji. To moje ostatnie życzenie.